اهْمال : ( ع . مص ) . به خود واگذاشتن يا رها كردن چيزى را و به كار نبردن آن را به عمد يا نسيان . ( اقرب الموارد ) . ( ا ) . غفلت . تهاون . تغافل . بى پروايى . فروگذار . فروگذاشت . سستى . تكاهل . درنگى . ( ناظم الاطباء ) . اهْوِيَة : ( ع . ا ) . جِ هوا . اوراق : ( ع . ا ) . جِ وُرْق . ر . ك - : ورق . اوساخ : ( ع . ا ) . جِ وَسَخ . ( منتهى الارب ) . ايام : ( ع . ا ) . جِ يوم . ( منتهى الارب ) . فارسيان به معنى مطلق وقت و هنگام نيز آرند . ( غياث اللغات ) . مأخوذ از تازى . روزگار . روزها . موسم ها . فصل ها . مدتى از زمان . اوقات . ( ناظم الاطباء ) . عصر . مدت سلطنت يا حيات كسى . روزگاران . ايسْتَنْده : ( نف ) . توقف كننده . ايسَر : ( ع . ن . تف ) . آسان تر . ( ا ) . جانب چپ . ( آنندراج ) . ج اياسر . ( مهذب الاسماء ) . ايلام : ( ع . مص ) . ( « ال م » ) دردمند كردن . ( تاج المصادر ) . دردمند شدن . ( المصادر زوزنى ) . ( « ول م » ) طعام عروسى ساختن . ( منتهى الارب ) . وليمه دادن . مهمانى عروسى دادن . ( يادداشت به خط مؤلف ) . مجتمع و فراهم آمدن خوى و خرد . ( منتهى الارب ) . ايمِن : ( ع . ص ) . تلفظ فارسى آمِن عربى . در امن و در امان . محفوظ . مصون . ( فرهنگ فارسى معين ) . بى خوف و بى دهشت و بى ترس ، ممال آمِن كه اسم فاعل است از امن و اين استعمال فارسيان است نه تازيان و با لفظ شدن و نشستن مستعمل است . ( آنندراج ) . « ب » باحورا : ( ا ) . لفظى است يونانى به معنى روزگار آزموده و ايام آن هفت روز است و بعضى گويند هشت روز ابتداى آن از نوزدهم تموز باشد و در آن ايام آغاز شكستن گرما بود ، و بعضى گويند معنى اين لفظ شدت و زيادتى گرما باشد و بعضى گويند اين لفظ مأخوذ است از بحران بمعنى حكم يعنى از اين روزها حكم كنند بر احوال ماه‌هاى خزان و زمستان و روز اول آن دليل تشرين اول و روز دوم آن دليل تشرين آخر تا به آخر هرچه در آن روزها واقع شود از گرما و سرما و باران و ميغ در آن ماه ها نيز چنان بود ، و جمعى گويند روز اول آن دليل ماهى است كه آفتاب در برج اسد باشد و روز دوم در سنبله و همچنين تا به حوت كه هشتم است به حكم مذكور از باد و باران و امثال آن . ( برهان ) . و ر . ك - : باحور . به معنى شدت حرارت در تموز است . ( قطر المحيط ) .